Psalms 22

¹Vir die koorleier: op die wysie van “Die wildsbok van die daeraad”. 'n Psalm van Dawid.

²My God, my God, waarom het U my verlaat en bly U ver as ek om hulp roep?

³My God, ek roep bedags en U antwoord nie, ook snags, maar ek kry geen rus nie.

⁴U is tog die Heilige wat woon waar die lofsange van Israel weerklink!

⁵Op U het ons voorvaders vertrou. Hulle het vertrou en U het hulle gered.

⁶Hulle het na U om hulp geroep en hulle is bevry; op U het hulle vertrou en hulle is nie beskaam nie.

⁷Maar ek is 'n wurm, nie 'n mens nie. Ek word deur die mense bespot en deur die volk verag.

⁸Almal wat my sien, spot my, hulle steek vir my tong uit en knik met voldoening die kop en sê:

⁹“Laat dit aan die Here oor! Laat Hý hom red, laat Hý hom bevry as Hy dan so baie van hom hou.”

¹⁰U het my die eerste lewenslig laat sien, my veilig laat rus aan die bors van my moeder.

¹¹Van my geboorte af is ek onder u sorg, van die begin van my lewe af is U my God.

¹²Moet tog nie so ver van my af weg bly nie, want die nood is naby en daar is niemand wat help nie.

¹³'n Wreedaardige klomp mense het my omsingel, soos beeste uit Basan staan hulle my toe.

¹⁴Soos verskeurende, brullende leeus storm hulle met oop bekke op my af.

¹⁵Ek is soos uitgestorte water, al my bene het uitmekaar geval, my hart het soos was geword, dit smelt weg in my.

¹⁶Ek is so min werd soos 'n potskerf, my tong kleef aan my verhemelte, U laat lê my asof ek dood is.

¹⁷Soos honde omsingel hulle my, die bende misdadigers sak op my toe, hulle bind my hande en voete vas.

¹⁸Al wat been in my is, kan ek tel; hulle kyk na my met leedvermaak.

¹⁹Hulle verdeel my klere onder mekaar en trek lootjies oor my mantel.

²⁰En U, Here — moet tog nie so ver bly nie, Bron van my krag, help my tog gou!

²¹Red my van die swaard, my kosbare lewe uit die mag van die honde.

²²Red my uit die bek van die leeu en tussen die horings van die wilde beeste uit. U het my gebed verhoor!

²³Ek sal tot eer van u Naam getuig in die gemeente, U in die volle vergadering prys.

²⁴Julle wat die Here dien, prys Hom! Vereer Hom, nageslag van Jakob! Betoon Hom eerbied, nageslag van Israel!

²⁵Die nood van die hulpelose het Hy nie verontagsaam en gering geskat nie, Hom daarvan nie teruggetrek nie, maar die hulpgeroep na Hom het Hy gehoor.

²⁶My loflied in die volle vergadering kom van Hom af, my geloftes sal ek nakom voor die mense wat Hom dien.

²⁷By dié offermaaltyd sal die armes genoeg hê om te eet, en sal dié wat na die wil van die Here vra, Hom prys. Mag hulle lank en gelukkig lewe.

²⁸Mense oor die hele wêreld sal die Here erken en hulle tot Hom bekeer. Alle volke sal Hom as koning erken,

²⁹want die koningskap behoort aan die Here; Hy heers oor die volke.

³⁰Al die rykes van die wêreld sal ook aan dié maaltyd deelneem en Hom as koning erken, ja, alle mense, sterflik en verganklik, sal voor Hom kniel.

³¹Die nageslag sal Hom dien, en hulle sal van die Here vertel aan die volgende geslag.

³²Dié sal dan aan die volk wat nog gebore moet word van hierdie verlossingsdaad getuig: die Here het dit gedoen.