Psalms 74

¹'n Gedig van Asaf. Waarom, o God, hou U aan om ons te verstoot? Waarom is U kwaad vir die kudde wat aan U behoort?

²Dink tog aan u gemeente wat U lank gelede u eiendom gemaak het, die volk wat U vir Uself as besitting verkry het, Sionsberg waarop U gewoon het!

³Kom loop tog deur die plek wat so lank al in puin lê, die heiligdom wat die vyand so totaal verwoes het.

⁴Die oorwinningskreet van u vyande het in die plek van samekoms weerklink, en hulle het hulle vaandel daar opgerig.

⁵Dit het gelyk soos wanneer iemand met 'n byl bosse skoonkap.

⁶Hulle het al die houtsneewerk met byl en koevoet stukkend geslaan.

⁷Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek, die woonplek van u Naam tot op die grond afgebreek.

⁸Hulle het vir hulleself gesê: “Ons sal alles vernietig.” En hulle het elke plek van samekoms in die land aan die brand gesteek.

⁹U openbaar U nie meer aan ons nie, daar is geen profeet meer nie, niemand onder ons wat weet hoe lank dit nog gaan duur nie.

¹⁰Hoe lank, o God, sal ons teëstanders ons nog verneder? Sal die vyand u Naam vir altyd bly belaster?

¹¹Waarom help U ons nie? Waarom lig U nie u hand op en vernietig die vyand nie?

¹²God is van altyd af my koning, dit is Hy wat op die aarde redding bring.

¹³Dit is U wat deur u mag die see onstuimig gemaak het, U wat die koppe van die monsters in die see vermorsel het.

¹⁴U wat die koppe van die Leviatan verpletter het en hom vir die haaie gegee het,

¹⁵U wat fontein en stroom laat uitbreek het, U wat standhoudende riviere laat opdroog het.

¹⁶Dit is U aan wie dag en nag behoort, U wat aan die son en die maan hulle plek gegee het,

¹⁷U wat al die seisoene van die aarde vasgestel het; somer en winter is die werk van u hand.

¹⁸Dink tog hieraan: die vyand spot met U, Here, 'n barbaarse volk belaster u Naam.

¹⁹Moet tog nie dié wat deur U onderrig is, aan hierdie ondiere uitlewer nie, moet tog nie u verdrukte volk vir goed vergeet nie!

²⁰Dink tog aan u verbond, want selfs in die uithoeke van die land is daar verdrukking.

²¹Moenie dat die verdrukte teleurgestel omdraai nie, red die hulpelose en die arme, laat hulle u Naam prys.

²²Kom tog, o God! Laat geld tog u reg. Dink tog daaraan hoe u eer dag vir dag deur barbare geskend word.

²³Moet dit tog nie ongemerk laat verbygaan nie: die geskreeu van u teëstanders, die aanhoudende rumoer van u vyande.